భీభత్స సంఘటనలు - 2

(మొదటి భాగానికి కొనసాగింపు)

ఇక నేను సినిమా చూసి భయపడిన సంఘటనలు.......

నేను హారర్ మూవీస్ లో ఫస్ట్ చూసిన మూవీ evil dead. జలుబు చేస్తే వేసుకునే avil తప్ప evil అన్న మాట కి అర్ధం కూడా తెలియదు నాకు ఆ వయసు లో. అది దెయ్యాల సినిమా అని దానికి భయపడాలి అన్న విషయం కూడా తెలియని వయసులో చూసాను ఆ మూవీని. సో నాకు అసలు ఏమి తెలియలేదు..........అసలు భయమే వేయలేదు.........

next నేను చూసిన సినిమా డిగ్రీ సెకండ్ ఇయర్ లో classes ఎగ్గొట్టి మరీ టాక్ తెలుసుకోకుండా హీరో హీరోయిన్స్ ఎవరో కూడా తెలుసుకోకుండా వెళ్ళాను.......అది "అనసూయ"

నాన్నది transfer కాని job కావడం తో ఊరిలో తెలిసిన వాళ్ళు చాలా ఎక్కువ. ఎక్కడికి వెళ్ళినా తెలిసిన వాళ్ళు కనపడటం నాన్నకి తెలిసిన వాళ్ళు నన్ను చూసిన విషయం వాళ్ళల్లో వాళ్ళు చర్చించుకోవడం{ మొన్న C.S కూతురు గుడి లో కనిపించింది} ఈ రకంగా మనం noted కాబట్టి చిన్నప్పటి నుండి silent గా నటించడం అలవాటు అయిపొయింది.

కాని అనసూయ మూవీ లో మాత్రం జనానికి మనమేంటో తెలిసిపోయింది . ఫస్ట్ సీనే భయంకరమైన సౌండ్ తో ఉంటుందేమో.... ఏదో ఓర్చుకుని కూర్చున్నా ....... మేము ఏడుగురు అమ్మాయిలం క్లాసులు bunk కొట్టి మరి సినిమా కి వెళ్ళామేమో ......చేసిన పాపం ఊరికినే పోతుందా అన్న ఫీలింగ్ నాలో start అయింది.సరే అలానే కూర్చున్నా...... ఉన్నకొద్ది భయం పెరుగుతోంది .ఆ పని మనిషి fridge door వెనకాల దెయ్యంలా ఉంటది. ఇంక నా heart beat train spead లో కొట్టుకుంది....theatre లో పెద్దగా జనం లేరు..............ఇదే నా విశ్వ రూపం చూపించడానికి and ofcourse నేను భయపడటానికి కూడా కారణమైంది. మా ఫ్రెండ్స్ దగ్గర theatre మొత్తం వినిపించేలాగా (నా అదృష్టం ఎక్కువమంది లేరు ఆ రోజు) నా బైక్ కీస్ ఇచ్చై నేను వెళిపోతా......... నా బైక్ కీస్ ఇచ్చై నేను వెళిపోతా........నా బైక్ కీస్ ఇచ్చై నేను వెళిపోతా........అని గోల గోల చేసేసాను

అప్పుడు మా ఫ్రెండ్ ఒక అద్భుతమైన సలహా ఎగరేసింది. "కాళ్ళు వేలాడ దీసుకుని కూర్చుంటే భయం వేస్తుంది నువ్వు fold చేసేసుకుని కూర్చో స్వాతి నీకు అంత భయం ఉండదు" అని.అయినా "వెళ్లిపోతాను" అని పేచీ పెట్టాను .ఇంక already movie చూసిన వాళ్ళు నా పక్కనే కుర్చుని "మేము ఉన్నాం కదా నీకు ధైర్యం ఇస్తాం ఎప్పుడు కళ్ళు మూసుకోవాలో ఎప్పుడు చెవులు మూసుకోవాలో చెప్తాం, నీకు భయమేమి అక్కర్లేదు, problem ఏమి లేదు రా స్వాతి, ఇంత భయం ఉండదు తరవాత" అని మొత్తానికి బలవంతంగా కూర్చోబెట్టారు నన్ను మా ఫ్రెండ్స్..


సరే ఇంక తప్పక అలానే భయపడుతూ చూస్తూ కూర్చున్నా..........

ఇంక నేను వాళ్ళ బుర్ర తినడం మొదలు పెట్టాను.......
"ఏమే వాడు దాన్ని ఇప్పుడు ఏమైనా చేస్తాడా ????"
అహ ఏమి చేయడు
"మరి ఇందాక వాళ్ళని చంపేసాడు కదా"
ఇది హీరోయిన్ కదే బాబు.......దీన్ని చంపితే స్టొరీ ఏముంటుంది.నీ మొహం, హాయి గా చూడు.......
(కొద్ది సేపు ఆగి)
"ఇప్పుడు ఏమైనా చేస్తాడా....."
కళ్ళు మూసుకో కిడ్నీ తీసేస్తాడు
"అమ్మో"
నీది కాదు కాదే బాబు...... అరవకు.......
"అలాగే"
ఆ చేప చచ్చిపొతుంది
"అయ్యో పాపం....."
ఏంటి చేపకి కూడా నా ?????
..............ఇప్పుడు గుండె కోసేస్తాడు...కళ్ళు మూసుకో
"బాబోయ్"
అబ్బా కళ్ళు మూసుకోవే

ఇలా ప్రతి situation కి ముందు వెనక మా ఫ్రెండ్స్ బుర్రని ఒక range లో తినేసాను.....
వాళ్ళు అందరూ తెగ లీనమైపోయి చూస్తున్నారు.........

మూవీ అంతా అయిపోయాక complete గా మా ఫ్రెండ్స్ మధ్య secured గా వచ్చాను ofcourse its a different matter......ఆ తరువాత నేను 3 months బాత్రూం లో ఎప్పుడు మొహం కడుక్కోలేదు..ఒంటరిగా ఉండగా కళ్ళు మూసుకునే ధైర్యం చేయలేదు....fridge door open చేసే సాహసం అసలే చేయలేదు.......అలా అనసూయ నాలో ధైర్యం గా ఉండే వాళ్ళ మీద అసూయ రేపింది....

last but not the least నేను చూసిన భయంకంరమైన సినిమా అరుంధతి..మాములుగా నేను అమ్మ కాని, నాన్న కాని, అన్నయ్య కాని లేకుండా నిద్ర పోవడం అన్నది జరగని పని......చిన్నప్పుడు ఒకసారి అమ్మమ్మ దగ్గర ఉన్నప్పుడు కూడా పగలు అంతా దున్నపోతులాగా పడుకునే దాన్ని కాని రాత్రి అయ్యే సరికి అమ్మ కాని నాన్న కాని అన్నయ్య కాని కావాలి అనిపించి నిద్ర పట్టేది కాదు....(ఎలా పడుతుంది పగలు గాడిద లాగా బబ్బుంటే???)

అలాంటిది నేను కాలేజీ వాళ్ళతో టూర్ కి అరకు వెళ్ళాను enjoy చేయటానికి....కాని మా classmates అందరు కక్ష కట్టి అరుంధతి సినిమా వేయించారు ..{ఆ సినిమా అప్పటికి అస్సలు చూడనిది నేనే..మిగతా అందరు already చూడడం, భయపడడం అలవాటు పడిపోవడం కూడా జరిగిపోయింది}.ఎంత చూడకూడదు అనుకున్నా..... మన మనసు ఏమిటో మన మాట అస్సలు వినదు. ఏది వద్దు అనుకుంటే అదే చేస్తుందే ... ఏదో తెలియని curiosity తో చూడకుండా ఉండలేక పోయాను. చూడకూడదు చూడకూడదు అనుకుంటూనే చూసాను .మొదట్లో అంత భయం వేయలేదు కాని తరవాత తరవాత భయం స్టార్ట్ ఐంది......

ఇంక జతిన్ అన్నయ్య(మా ఫ్రెండ్) బుర్ర తినడం మొదలుపెట్టాను ....messages పంపాను, పాపం తను చాలా బిజీ గా ఉండేవాడు...ఉదయం 7 కి ఆఫీసుకు వెళితే రాత్రి 11.30 వరకు గొడ్డు చాకిరీ ఉండేది అన్నయ్యకి......అయినా నాకు భయం గా ఉంది అన్నయ్యా అనగానే ఇంక నన్ను divert చేస్తూ ఏదో ఏడిపిస్తూ joke లు వేస్తూ నవ్వించడం మొదలుపెట్టాడు......నాకు భయం లేకుండా చేయడానికి పాపం చాలా try చేసాడు ......'ఇక్కడ నేను తిన్నగా ఉండాలి కదా తన message చూస్తే relax అయ్యేటప్పుడు అదే continue చెయ్యచ్చు కదా' మనసు కోతి వంటిది అని ఊరికే అంటారా ???

తన అంత try చేసింది వేస్ట్ చేయడానికి నేను సినిమా చూడడం మానలేదు......

ఇంతలో రేణు, రాధి, అమ్మ,నాన్నఫోన్ లో మాట్లాడారు. నా కళ్ళు తెరిపించడానికి చాలా try చేసారు....అది సినిమా అని అదంతా makeup అని నిజం గా దెయ్యాలు ఉండవ్ అని...మనం నిజాలు నమ్మం, positives ఎక్కించుకోము కదా నా భయం అలానే సాగింది చాలా చాలా వణికాను, మూవీ చూస్తుంటే భయం వేసినా interesting గా ఉంది.......దానితో చూసినంత సేపు ok అనిపించింది ఆ తరువాత మొదలయ్యింది అసలైన భయం....

ఇంతలో మా అన్నయ్య call చేసాడు, అన్నయ్యతో మాటల్లో పడితే నాకు ఏమి తెలియదు. దానితో భయం అన్న దాని complete గా మర్చిపోయాను........ ఒక half-an-hr పూర్తి గా enjoy చేసేసాను

అన్నయ్య ఫోన్ పెట్టేసాక తెలిసింది లైఫ్ లో వంటరితనం, భయం అంటే ఇలా ఉంటాయా అని, ఫోన్ పెట్టేసరికి అందరు నిద్రపోయారు బస్సు లో...నా పక్కన మా ఆయా పడుకుంది...తనకి నా తెల్ల షాలువ ఇచ్చనేమో........ బస్సు మొత్తానికి రెండే రెండు బ్లూ బుల్బ్ లు పెట్టారు. ఆ లైట్ వెలుతురుకి ఈ షాలువా, అందులో మా ఆయా చాలా భయంకరం గా కనిపించాయి ...సరే మా ఫ్రెండ్స్ ఎవరైనా మెలకువ గా ఉన్నారేమో అని చూసా ........అందరు silent గా ఉన్నారు నెమ్మది గా పిలిచి చూద్దామని try చేసాను ... మహి.....మహి{మహాలక్ష్మి}.....ఊఊఉహూఊఊఉ కదలిక లేదు....విస్సు....విస్సు.....{విశ్వద}....అలాగే మా ఫ్రెండ్స్ మాధవి, సుష్మ,అనుష అందరిని ఒక look ఇచ్చుకున్నా అప్పుడు అర్ధమైంది......వాళ్ళు అందరు... yoga లో side నావాసనం ,,,,,,,meditation లో "సిద్ధ" స్థితి లో ఉన్నారు అని....ఇప్పుడు కనక వీళ్ళని కదిపితే నన్ను yoga లో శవాసనం ,,,, meditation లో "సమాధి" స్థితికి పంపిస్తారు అని ఫిక్స్ అయిపోయి అలా అలా ఒక రెండు గంటలు కొట్టుకున్నా ........భయం ఉన్న కొద్ది ఎక్కువైపోయింది ....ఇంక లాభం లేదని తలచి....ఎవరో ఒకరిని లేపాలని తీర్మానించుకుని వెనక ఉన్న రాజ్ శేఖర్ ని చూసా తాగినోడికి లా పడుకున్నాడు.......... రాజ్ శేఖర్.. రాజ్ శేఖర్.. అని పిలిచా.....కదలలా ......శ్రీకాంత్ ని లేపుదామా అంటే అమ్మో లేపితే బమ్మోలీ నిన్ను వదలా. అని ఆ పశుపతిని మళ్లీ గుర్తుచేస్తాడు, అది ఇంకా danger ....ఇంక ఫైనల్ గా పద్మ రాజు ని లేపా.....తను లేస్తాడు అని అస్సలు expect చెయ్యలేదు

పద్మ రాజు..పద్మ రాజు.......

ఏంటి స్వాతి ఏమి కావాలి....నిద్ర కళ్ళతో లేచి కూర్చున్నాడు. (ఏదో లేపడానికి లేపేసాను, ఏదో ధైర్యం గా ఉంటుంది కదా అని లేపెసాను కాని ఆ టైం లో ఏమి మాట్లాడాలో అసలు అర్ధం కాలేదు.....) పైగా చాలా భయం కూడా వేసింది.....

ఏమి లేదు పద్మ రాజు పైన bag లో water bottle ఉంది తీసి ఇవ్వా ప్లీజ్ అన్నా..........

తను అడిగేసి నిద్రపోయాడు.తను నాకు respond ఐన విషయము నేను తనని water bottle అడిగిన విషయం కూడా తనకి తెలియదు. అంత full నిద్ర లో ఉన్నాడు...ఇంతలో మా ఆయా లేచి ఇదిగో బుజ్జి నీళ్ళు తాగు అని మంచి నీళ్ళు ఇచ్చింది.......తాగేసి అటు ఇటు చూస్తూ కూర్చున్నా .

చలి ఎక్కువ గా ఉండడంతో కిటికీ లు close చేయించేసారు దానితో vomiting sensation ఎక్కువైపోయింది..

జతిన్ అన్నయ్య తో చాట్ చేద్దాం అంటే పాపం అలిసిపోయి పడుకుంటాడు ఎందుకులే disturb చేయడం అనిపించింది....

పోనీ అన్నయ్య కి కాల్ చేద్దామంటే ఈ టైం లో వండుకుంటూ ఉంటాడు (UK లో ఉన్నాడు)...ఇంటికి వచ్చాక కూడా ఆఫీసు వర్క్ ఉంటుంది అని అన్నాడు ఎందుకులే బుర్ర తినడం అనిపించింది.

అమ్మ కి నాన్న కి ఫోన్ చేసి మాట్లాడదాం అనిపించింది.....పాపం వాళ్ళు మాత్రం నేను లేనప్పుడే కదా కాస్తో కూస్తో మనశ్శాంతిగా పడుకుంటారు అనిపించింది......

అప్పుడు అద్భుతమైన idea వచ్చింది....అప్పటిదాకా నా సెల్ లో ఉన్న funny messages అన్ని చదువుకుందాం అని......సరే....... అనిపించిదే తడవుగా చదవడం మొదలు పెట్టేసా ........ఆ messages చూస్తూ నవ్వుకుంటూ భయాన్ని మర్చిపోయా ...మన అదృష్టం ఎక్కువ సేపు నిలవదు కదా....messages చూస్తూ చూస్తూ పక్కకి తిరిగా closed window కదా cell phone light నా మొహం మీద పడుతూ అద్దంలో కనిపించింది. మళ్లీ నాకు పశుపతి గాడి అమ్మ, దాని నవ్వు గుర్తొచ్చి బిక్కు బిక్కు మనుకుంటూ కూర్చున్న........

ఇంక ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు..........

ఇంతలోకి నా అదృష్టం మా రాజ్ శేఖర్ కి మెలకువ వచ్చింది తను మాటలు మొదలు పెట్టాడు....."నిద్ర లేపు రాజ్ శేఖర్ ఏంటి మనోళ్ళకి ఈ మొద్దు నిద్ర అని అన్నా" (నాకు నిద్ర పట్టలేదు పిరికితనంతో మరి దాన్ని cover చేసుకోవాలి కదా)..............ఇంతలోకి మా sir కూడా లేచారు, అందరిని లేపేసారు, ఏంట్రా ఈ నిద్ర .......ఇంత మొద్దు నిద్రలు tour లో పనికిరావు మీరేమి students రా అని......దానితో మా వాళ్ళకి ఒళ్ళు మండి లేచి అల్లరి start చేసారు..నేను అల్లరి చేయకపోయినా , చేసే వాళ్ళని encourage చేయకపోయినా నాకు ఎక్కడో ఆనందం ఎక్కడో ధైర్యం. next day కూడా ఒంటరిగానే ఉన్నా కాని day అంతా strain అవడం తో భయం తెలియకుండా నిద్రపోయాను.

ఇవి నా జీవితం లో జరిగిన కొన్ని భయంకర సంఘటనలు.........

ఇప్పటికీ నన్ను ఎవరైనా.

స్వాతి దెయ్యాలు ఉంటాయా అంటే "no" అంటాను.

మరి దేముళ్ళు ఉంటారా అంటే "yes" అంటాను.

మరి ఎందుకే నీకు ఇంత భయం అంటే??????????

హీ హీ హీ హీ హీ హీ నాకే తెలియని విషయాలు నన్ను ఎందుకు అడుగుతారు అని అక్కడ నుంచి jump అన్నమాట మన పని :-)